Als hondenouder wil je je hond vrijheid geven. Dat snap ik helemaal.
Er is weinig mooier dan een hond die met een ontspannen lichaam snuffelt, rondkijkt, even versnelt en daarna weer contact maakt.
Tegelijk leven we in België niet alleen met onze hond maar ook met andere wandelaars, kinderen, fietsers, natuur, verkeer, landbouwdieren en honden die misschien niet zitten te wachten op een enthousiaste ontmoeting.
De vraag is dus niet alleen: “Heeft mijn hond nood aan loslopen?” Maar ook: “Welke vrijheid heeft mijn hond nodig, en hoe kan ik die veilig, verantwoord en hondvriendelijk voorzien?” In deze blog bekijken we de voor- en nadelen van loslopen, wat de regels hier in België betekenen en welke alternatieven je hond misschien evenveel of zelfs meer welzijn kunnen geven.
Is loslopen een basisbehoefte?
Kort gezegd: nee, loslopen zonder lijn is op zich geen basisbehoefte. Maar de onderliggende behoeften zijn dat wel. Honden hebben nood aan beweging, keuzevrijheid, snuffelen, exploreren, veiligheid, sociaal passende afstand, rust en verbinding met hun mens. Loslopen kan een manier zijn om aan die behoeften tegemoet te komen maar het is niet de enige manier!
Voor sommige honden is loslopen heerlijk en ontspannend. Voor andere honden is het net te spannend, te onvoorspelbaar of te moeilijk. Denk aan jonge honden, jachthonden met veel omgevingsfocus, honden die snel naar andere honden trekken, honden met angst of onzekerheid, honden met een trauma-achtergrond of honden die in drukke omgevingen moeilijk kunnen nadenken. Dan is “vrijheid” zonder kader niet altijd vrijheid maar soms vooral overprikkeling.
De voordelen van loslopen:
• Meer bewegingsvrijheid: je hond kan zelf tempo, richting en afstand bepalen. • Natuurlijker bewegen: rennen, vertragen, boogjes maken en snuffelsporen volgen gaat makkelijker zonder korte lijn. • Mentale verrijking: loslopen kan veel informatie, geuren en keuzes bieden. • Zelfvertrouwen: sommige honden groeien wanneer ze veilig ruimte krijgen om te verkennen.
• Samenwerking: als je hond goed kan terugkomen en graag contact houdt, kan loslopen jullie band versterken.
Maar het belangrijkste is vooral dat deze voordelen bestaan wanneer de context klopt. Loslopen is pas fijn als je hond er emotioneel mee om kan, als de omgeving veilig is, als andere mensen en dieren er geen hinder van ondervinden en als jij je hond écht kan begeleiden.
De nadelen en risico’s van loslopen:
• Niet iedereen voelt zich veilig bij honden: ook een vriendelijke hond kan bedreigend aanvoelen voor iemand die bang is. • Andere honden hebben ruimte nodig: een aangelijnde hond kan ziek, oud, onzeker, reactief, herstellend of in training zijn. • Wild en natuur kunnen verstoord worden: snuffelen buiten de paden, jagen of opjagen kan grote impact hebben, zeker in broedseizoen of natuurgebied. • Verkeer en onverwachte prikkels: één schrikreactie, fietser, kat, ree of knal kan genoeg zijn om je hond uit verbinding te halen.
• Juridische verantwoordelijkheid: als je hond schade veroorzaakt of iemand doet schrikken, blijf jij verantwoordelijk.
In Vlaanderen is de rode draad duidelijk: op het openbaar domein en in natuurgebieden moeten honden in principe aan de leiband, behalve op plaatsen waar loslopen expliciet is toegestaan zoals afgebakende hondenlosloopzones. Gemeenten kunnen eigen regels en boetes bepalen; volgens berichtgeving kan een boete voor niet aanlijnen oplopen tot 350 euro. In natuurgebieden benadrukt Natuur en Bos dat honden op de paden en aan de leiband moeten blijven behalve in aangeduide hondenzones.
Dat klinkt misschien streng maar het gaat niet alleen over “regels volgen”. Het gaat ook over samenleven. Jouw hond mag hond zijn maar anderen mogen zich ook veilig voelen. Andere honden mogen ruimte krijgen. En de natuur verdient rust. Een verantwoordelijke hondenouder kijkt dus niet enkel naar wat de eigen hond fijn vindt maar ook naar wat de omgeving nodig heeft.
Alternatieven voor loslopen zonder lijn:
1. De lange lijn: vrijheid mét veiligheid
Een lange lijn van bijvoorbeeld 5, 10 of 15 meter kan een prachtig compromis zijn. Je hond krijgt ruimte om te snuffelen, te kiezen, te vertragen en te versnellen terwijl jij toch veiligheid en controle behoudt. Zeker voor honden die nog oefenen met terugkomen, snel overprikkeld raken of een sterke jachtmotivatie hebben, is dit vaak een veel eerlijkere keuze dan volledig los.
Let wel: een lange lijn vraagt ook vaardigheid. Gebruik bij voorkeur een goed passend y-vormig harnas, laat de lijn niet rond benen of fietsen slingeren, geef ruimte waar het kan en verkort tijdig waar het nodig is. Een lange lijn is geen sleepkabel waarmee je hond overal naartoe stormt maar een zachte manier om meer keuzevrijheid te geven.
2. Een privé losloopweide
Een privé losloopweide kan ideaal zijn voor honden die graag rennen maar niet gebaat zijn bij drukte of onbekende honden. Je huurt dan meestal een omheinde plek voor jezelf, je gezin of een zorgvuldig gekozen hondenmaatje. Dat maakt het voorspelbaarder en vaak veel veiliger.
Een snuffeltuin is vaak minder gericht op rennen en meer op ontdekken. Denk aan geuren, natuurlijke materialen, objecten, ondergronden, hoekjes en rustige keuzes. Voor veel honden is dat mentaal veel rijker dan zomaar los door een druk park lopen.
Snuffelen is geen “extraatje”. Het is informatie verwerken, ontladen, kiezen, vertragen en hond mogen zijn. Voor gevoelige, oudere, jonge, prikkelgevoelige of herstellende honden kan een snuffeltuin een heel waardevol alternatief zijn.
Verantwoord los: wanneer kan het wél?
Loslopen kan verantwoord zijn wanneer het wettelijk toegestaan is, de omgeving veilig is, je hond emotioneel in staat is om ermee om te gaan en jij actief blijft begeleiden. Dat betekent niet: lijn los en telefoon bovenhalen. Het betekent kijken, inschatten, anticiperen en op tijd ingrijpen.
• Je hond komt betrouwbaar terug ook bij afleiding. • Je hond loopt niet zomaar naar mensen, kinderen, fietsers, paarden of andere honden. • Je hond blijft op voldoende afstand van wild, vee en kwetsbare natuur. • Je respecteert borden, lokale regels en aangeduide zones. • Je lijnt je hond meteen aan wanneer de situatie daarom vraagt.
• Je vraagt toestemming voor contact met andere honden of mensen.
En misschien de belangrijkste: “Hij doet niets” is geen vrijgeleide. De andere hond, mens of omgeving heeft ook iets te zeggen. Verantwoord loslopen gaat niet over bewijzen hoe goed je hond luistert maar over zorg dragen voor je hond en voor de wereld rondom jullie.
Dus: moet je hond los kunnen lopen?
Je hond moet vooral hond kunnen zijn. Dat betekent kunnen snuffelen, bewegen, kiezen, rusten, verwerken, ontdekken en zich veilig voelen. Soms gebeurt dat los. Soms aan een lange lijn. Soms in een privé weide. Soms in een snuffeltuin. En soms gewoon tijdens een rustige wandeling waarbij jij niet mikt op kilometers, maar op kwaliteit.
Vrijheid zit niet alleen in het ontbreken van een lijn. Vrijheid zit ook in gezien worden, in passende keuzes krijgen, in niet overvraagd worden, en in een mens die zegt: “Ik help je wel.”
Dus nee, loslopen zonder lijn is geen absolute basisbehoefte. Maar veilige, betekenisvolle vrijheid? Die gun ik elke hond. Laten we die vrijheid zo organiseren dat ze klopt voor onze hond, voor onszelf, en voor de maatschappij waarin we samen wandelen.
Ik begrijp heel goed waarom zoveel hondenouders graag naar een losloopweide gaan. Het idee klinkt mooi: je hond kan vrij rennen, snuffelen, spelen en gewoon even hond zijn. Maar als ik iets geleerd heb in mijn werk en in het leven met mijn eigen hond, dan is het wel dit: wat voor ons logisch of leuk lijkt, voelt voor een hond niet altijd even fijn aan. Daarom kijk ik bij een losloopweide niet alleen naar de ruimte of de vrijheid maar vooral naar de vraag: voelt jouw hond zich hier ook écht veilig en goed?
Bij Dogprints vertrek ik nooit vanuit het idee dat een hond zich zomaar moet aanpassen aan wat wij normaal vinden. Ik kijk naar honden als individuen met hun eigen emoties, gevoeligheden, grenzen en behoeften. Samenleven met je hond draait voor mij om respect, harmonie en het leren begrijpen van zijn lichaamstaal en basisbehoeften. Niet duwen, niet forceren, niet zomaar iets doen maar echt kijken als dit een meerwaarde is voor de hond. Precies daarom ben ik ook genuanceerd over losloopweides. Voor sommige honden kan het een meerwaarde zijn. Voor andere honden is het net te veel, te druk of te onvoorspelbaar.
Waarom een losloopweide voor honden zo aantrekkelijk lijkt
Een losloopweide lijkt op het eerste gezicht de ideale oplossing. Zeker als je hond veel energie heeft, je op een appartement woont of een kleine tuin hebt of als je zelf weinig plekken kent waar veilig loslopen mogelijk is. Je hond kan er bewegen, geuren onderzoeken en soms contact maken met andere honden. Ik snap dus perfect waarom mensen denken: dit is goed voor mijn hond. Soms is dat ook zo maar alleen als de setting klopt, de andere honden passen bij je hond en je hond zich sociaal en emotioneel voldoende veilig voelt.
Wat zijn de voordelen van een losloopweide voor je hond?
• Je hond krijgt de kans om vrij te bewegen en zijn lichaam op een natuurlijke manier te gebruiken. • Snuffelen, verkennen en rondkijken kunnen mentaal verrijkend zijn. • Voor sociaal vaardige honden kan contact met een paar passende soortgenoten aangenaam zijn. • Voor hondenouders kan het praktisch aanvoelen als een veilige plek om even te ontladen.
Maar hier zit meteen ook de nuance: wat op papier een voordeel is, is in de praktijk alleen waardevol als je hond daar werkelijk baat bij heeft. Niet elke hond ontspant van andere honden. Niet elke hond vindt spontaan spel fijn. Niet elke vrije ruimte voelt automatisch veilig.
De nadelen van een losloopweide: wat ik als hondengedragscoach vaak zie.
Wat ik belangrijk vind om te benoemen, is dat loslopen niet automatisch hetzelfde is als zich goed voelen. Dat onderscheid wordt vaak vergeten. Een losloopweide kan voor mensen gezellig lijken maar voor honden kan ze heel overweldigend zijn. Onbekende honden, verschillende energieniveaus, weinig uitwijkmogelijkheden en begeleiders die signalen niet altijd tijdig herkennen: het zijn allemaal factoren die spanning kunnen opbouwen.
In mijn begeleiding leer ik mensen kijken naar de hond die ze voor zich hebben, niet naar de hond die ze hopen te zien. Toont je hond spanning? Wordt hij heel druk? Vermijdt hij contact, bevriest hij, schiet hij alle kanten op of gaat hij steeds opnieuw stoer gedrag inzetten? Dan lees ik dat niet zomaar als enthousiasme. Heel vaak vertelt zo’n hond dat hij het lastig heeft en de situatie niet goed kan verwerken.
Voor pups, jonge honden in volle ontwikkeling, onzekere honden of honden met een rugzakje ben ik extra voorzichtig. Eén negatieve ontmoeting kan soms veel meer impact hebben dan mensen denken. Wat vaak bedoeld is als socialisatie, is in de praktijk soms gewoon te veel, te snel en te onvoorspelbaar. En dan leren honden niet dat de wereld veilig is maar net dat ze op hun hoede moeten zijn.
Wat ik zelf ook moeilijk vind aan openbare losloopweides is dat je nooit volledig weet wie er zal zijn. Je kent de andere honden niet, je kent hun geschiedenis niet en je weet ook niet altijd hoe goed hun begeleiders grenzen bewaken. Net daar loopt het vaak mis. Honden hoeven echt niet met elke andere hond bevriend te zijn. Veel honden hebben meer aan rust, voorspelbaarheid en een paar veilige sociale contacten dan aan een wisselende groep onbekende honden.
Alternatieven voor de losloopweide: wat werkt beter voor veel honden?
Gelukkig zijn er veel manieren om aan de noden van je hond te voldoen zonder hem in een drukke en onvoorspelbare situatie te zetten. Voor heel wat honden leveren die alternatieven zelfs meer rust, meer vertrouwen en meer echte ontspanning op. Voor mij begint het altijd bij dezelfde vraag: wat heeft jouw hond nodig om zich veilig, begrepen en in balans te voelen?
• Snuffelwandelingen op rustige plekken
Niet elke wandeling hoeft lang of sportief te zijn. Rustig mogen snuffelen, kiezen en ontdekken is voor veel honden waardevoller dan wild rondrennen.
• Afgesproken wandelingen met een passende hondenmaat
Een stabiele, bekende hond waarmee het echt klikt, geeft vaak meer veiligheid en leerwaarde dan een groep onbekenden.
• Privé omheinde weides of snuffeltuinen
Daar kan je hond los bewegen zonder de druk van vreemde honden wat voor veel gevoelige honden een veel fijner alternatief is. Ik ben van plan om mijn eigen privé snuffeltuin te krijgen maar het is nog even wachten.
• Begeleide sociale momenten
Wanneer ontmoetingen goed worden opgebouwd en begeleid, krijgen honden en hun ouders veel meer kans op succes. Deze kan je bij mij boeken na het volgen van het groepstraject Fijn aan de lijn.
• Verrijking thuis en in het dagelijks leven Denk aan zoekspelletjes, voer verrijken, kauwmateriaal, keuzevrijheid en lichaamsbewustzijn. Welzijn zit niet alleen in kilometers maken maar ook in kwaliteit van beleving.
Is een losloopweide een goed idee voor jouw hond?
Mijn eerlijk antwoord? Dat hangt helemaal af van je hond, van de context en van de kwaliteit van de ervaring. Ik ben dus niet per definitie tegen een losloopweide maar ik wil jullie wel uitnodigen om er bewuster naar te kijken. Niet vanuit het idee dat je hond sociaal moet zijn of overal van moet genieten maar vanuit de vraag: voelt mijn hond zich hier veilig, heeft hij hier echt iets aan en kan hij hier zichzelf zijn?
Bewust omgaan met je hond vraagt soms dat je durft afwijken van wat iedereen doet. Dat je niet kiest voor het meeste spektakel maar voor wat jouw hond nodig heeft. Minder moeten, meer afstemmen. Minder vergelijken, meer observeren. Want net daar groeit de echte connectie: wanneer jij je hond niet alleen ziet in zijn gedrag maar ook in zijn beleving.
Voor mij is dat nog altijd de kern van opvoeden: je hond niet harder laten functioneren in onze wereld maar hem beter leren begrijpen zodat hij zich veilig genoeg voelt om helemaal zichzelf te mogen zijn.
Je wandelt rustig met je hond. In de verte verschijnt een andere hond. Blikken kruisen, lijnen worden iets korter genomen en nog voor iemand het echt beseft, staan twee honden neus aan neus. “Ze willen enkel even snuffelen hoor.”
Het is een situatie die ik dagelijks zie. Toch kies ik er heel bewust voor om de honden waarmee ik ga wandelen niet aangelijnd te laten kennismaken. Niet omdat ze asociaal zijn. Niet omdat ik bang ben. Maar omdat ik de belangen van de hond serieus neem in hoe er wordt gecommuniceerd, wat de hond in kwestie nodig heeft en wat ze niet kunnen wanneer ze vasthangen aan een lijn.
Een lijn beperkt meer dan je denkt.
Honden communiceren met hun hele lichaam. Met subtiele boogjes, wegkijken, tempo aanpassen, afstand nemen en… vooral: keuzevrijheid. Daarom is het belangrijk dat je voldoende kennis hebt over de hondentaal.
Wanneer een hond aangelijnd is, vallen heel wat van die keuzemogelijkheden weg. Hij kan niet zelf bepalen hoe dichtbij hij wil komen of wanneer hij liever wat ruimte neemt. Meestal trekken wij de hond mee en wandelen van punt A naar punt B. Dat alleen al kan spanning geven en die stress beïnvloedt het gedrag van je hond.
Daarbovenop komt nog iets wat wij vaak onderschatten: lijnspanning. Zelfs wanneer je denkt dat je hond “gewoon losjes” aan de lijn loopt, voelt hij elke kleine verandering. Jouw onzekerheid, jouw verwachting, jouw “hopelijk gaat dit goed” wordt via de lijn perfect doorgegeven. Je lijnvaardigheden, of het tekort eraan, heeft dus ook invloed op het gedrag van je hond. Die spanning op de lijn kan voor je hond het volgende betekenen: “Er is iets aan de hand. Ik moet alert zijn.” Alertheid is niet hetzelfde als ontspanning en dat heeft een grote invloed op hoe de weg verder bewandeld wordt.
Frontale ontmoetingen zijn niet beleefd in hondentaal.
In de hondentaal is frontaal recht op elkaar afstappen allesbehalve beleefd. Toch is dat exact wat er gebeurt bij ontmoetingen aan de lijn. Twee honden die elkaar naderen zonder te kunnen uitwijken, zonder bochtjes, zonder aftasten.
Veel honden verdragen dit. Maar verdragen is niet hetzelfde als zich veilig en op het gemak voelen. Sommige honden bevriezen. Andere honden gaan trekken, springen, blaffen of uitvallen. Soms denken wij dan: “Mijn hond is niet sociaal.” Terwijl hij eigenlijk probeert te communiceren: “Dit voelt niet veilig voor mij.”
Mijn hond hoeft niet iedereen te begroeten!
Een van de meest bevrijdende inzichten voor veel hondenouders is dit:
Je hond hoeft niet met elke andere hond kennis te maken.
Sociale vaardigheden betekenen niet dat je met iedereen contact moet maken. Ze betekenen dat je keuzes mag maken, grenzen mag aangeven en ruimte mag nemen wanneer dat nodig is. Net zoals wij dat doen.
Door honden niet te laten kennismaken aan de lijn, leer ik ze dat: • ze niet elke andere hond “moeten” begroeten, • ze op mij mogen vertrouwen om situaties te beheren,
• wandelen geen aaneenschakeling is van spannende ontmoetingen.
Dat geeft rust voor hen en voor mij.
“Maar hoe leren ze dan omgaan met andere honden?”
Een heel begrijpelijke vraag.
Echte, waardevolle hond-hond interacties gebeuren los van de lijn, op voldoende ruimte, waar honden hun lichaamstaal volledig kunnen inzetten. In een losloopgebied, op neutraal terrein, met honden die elkaar kunnen lezen en respecteren. Vooral dat laatste puntje wordt dikwijls nog over het hoofd gezien. Je hond dus zomaar loslaten in een losloopweide bij andere honden is geen socialisatie.
Tijdens goede interacties tussen honden zie je boogjes, pauzes en vooral snuffelmomenten. Niet altijd aan elkaar maar ook gewoon naast elkaar in de omgeving. Weglopen van elkaar, met iets anders bezig zijn en weer terugkomen. Dat is communicatie. Dat is leren. Dat is verbinding. Niet het geforceerde “doe maar even hallo” aan een strak touw die dan nog eens in het ander touw verstrengelt en waar nog 2 andere individuen (wij dus) aan hangen die het hele gebeuren beïnvloeden. Dat is allesbehalve een natuurlijke manier van kennis met elkaar maken.
Heel vaak wordt er ook aangeraden dat je je pup vooral aan de lijn moet laten kennismaken met andere honden want dat ze zo leren sociaal zijn. Wat je hen echter leert is dat ze met elke hond moeten contact maken. Sommige honden vinden dit niet leuk en andere net wel. Het gevolg hiervan is dat je pup later als hij volwassen is continu trekt en uitvalt omdat hij bang is van die andere hond en weg wil of omdat hij gefrustreerd is dat hij nu geen contact mag maken. Het is dus beter om je hond gewoon vanaf het begin te leren dat contact aan de lijn met een andere hond een no-go is.
Zacht zijn is ook duidelijk zijn.
Wanneer ik vriendelijk “nee dank je” zeg tegen een aangelijnde ontmoeting, doe ik dat niet om moeilijk te doen. Ik doe dat omdat ik preventief werk in plaats van achteraf te moeten herstellen. Omdat welzijn voor mij altijd voorop staat.
En misschien nog wel het belangrijkste: ik toon de hond dat zijn grenzen ertoe doen. Dat is geen zwakte. Dat is leiderschap met zachtheid!!!
Wil je leren lezen wat je hond nodig heeft in plaats van te reageren op gedrag dat al geëscaleerd is? Dan begint het vaak met dit soort kleine keuzes tijdens de wandeling. Niet meer doen, maar anders kijken.
Je vertrekt met de beste intenties. Een frisse neus ophalen en wat beweging, even samen buiten met je hond.
Tot daar in de verte een andere hond verschijnt. Je hond verstijft en de lijn komt op spanning. Je ademhaling verandert nog vóór hij begint te blaffen, trekken of uitvallen. Ineens is wandelen geen ontspanning meer maar overleven.
Veel honden reageren aan de lijn uit spanning, onzekerheid of overprikkeling. Parallel wandelen kan dan een heel waardevolle, zachte manier zijn om opnieuw rust op te bouwen mits het correct en veilig wordt ingezet. Wanneer je hond andere honden spannend vindt, kan een gewone wandeling al snel te veel prikkels bevatten. De lijn spant, jouw lichaam verstrakt mee en voor je het weet zitten jullie allebei in overlevingsmodus. Stress beïnvloedt het gedrag, zowel van jou als van je hond. Parallel wandelen is dan een veilige en bewezen effectieve manier om weer rust in te bouwen voor jouw hond en voor jou.
Wat is parallel wandelen?
Parallel wandelen betekent dat twee honden in dezelfde richting lopen op voldoende afstand van elkaar zonder frontale ontmoeting of verplicht contact. Geen neus-aan-neus. Geen “ze moeten het zelf uitzoeken”. Geen geforceerd sociaal gedrag want twee honden zomaar laten kennismaken is geen goed idee. Het is geen oefening gericht op “vriendjes maken” maar op veilig samen bewegen zonder dat er contact hoeft gemaakt te worden. Hierdoor ontdekken honden dat de aanwezigheid van een andere hond niets dreigends hoeft te zijn.
Voor veel reactieve honden is dit een enorme opluchting. Ze hoeven niets te “doen”. Ze mogen gewoon zijn, bewegen, snuffelen en observeren zonder druk. Honden vinden frontale ontmoetingen intens. Door zij-aan-zij te lopen of achter elkaar voelen ze zich veiliger. Er is voldoende ruimte voor communicatie. Honden kunnen hun kalmerende signalen inzetten: snuffelen, wegkijken, vertragen. Door het aanbieden van veiligheid en voorspelbaarheid heeft de hond alle tijd om te kunnen leren. Wanneer het zenuwstelsel tot rust komt, ontstaat er ruimte voor echt onderzoek en het leggen van positieve associaties.
Voor welke honden is parallel wandelen geschikt?
Parallel wandelen is ideaal voor:
• honden die uitvallen aan de lijn • honden die andere honden spannend vinden • gevoelige of snel overprikkelde honden • honden die slechte ervaringen hebben opgedaan tijdens wandelingen • hondenouders die terug rust willen voelen
Waarom voelt dit voor reactieve honden zo anders?
Honden communiceren van nature via afstand, bochten en lichaamstaal. Aan de lijn valt dat grotendeels weg. Bij een klassieke ontmoeting bouwt de spanning op doordat de andere hond frontaal dichterbij komt en de lijn blokkeert natuurlijk uitwijkgedrag van je hond. Via die lijn bepalen wij dan ook nog eens vaak wat er gebeurt en niet de hond.
Bij parallel wandelen bewegen de honden met elkaar mee en niet op elkaar af. Wij bewegen mee met de hond zolang het veilig is anders grijpen we rustig in. We begeleiden onze honden en zijn niet gewoon de baas, onze honden hebben ook inspraak. De afstand blijft controleerbaar waardoor je hond de kans krijgt om voldoende informatie in te winnen.
Veel honden laten dan voor het eerst weer kalmerende signalen zien: snuffelen, vertragen, wegkijken, ontspannen bewegen. Dat is geen toeval maar dat is een bewijs van een veilig gevoel.
Maar let op: dit doe je niet zomaar met eender welke hond!
Dit is een cruciaal punt en eentje die vaak onderschat wordt. Parallel wandelen kan alleen veilig als de andere hond stabiel is. Dat betekent dat de ander hond sociaal vaardig is en geen reactief gedrag vertoont. Het is niet de bedoeling dat je druk zet en dat de honden gaan fixeren. Twee reactieve honden “even samen laten wandelen” zonder begeleiding is geen parallel wandelen maar een risico. Daarom werken we bij Dogprints uitsluitend met zorgvuldig geselecteerde, stabiele hulphonden wanneer we dit inzetten als begeleide oefening.
Hoe ziet parallel wandelen er bij Dogprints uit?
Bij Dogprints doen we dit nooit “op goed geluk”. We beginnen altijd vanuit één uitgangspunt: veiligheid, rust en tempo bepalen de hond. Daarom krijg je op voorhand een uitgebreide vragenlijst en oefenen we eerst met een nephond. Eenmaal je zelf de lijnvaardigheden onder de knie hebt dan gaan we over op het echte werk.
We starten met véél afstand. Honden blijven onder de stressdrempel zodat hun stressemmer niet overloopt en ze kunnen leren. We wandelen in dezelfde richting. Geen confrontatie alleen rustig in elkaars buurt zijn. We sturen op lichaamstaal. Jij leert subtiele signalen herkennen én inzetten. We wisselen af met voldoende snuffelmomenten. Snuffelen verlaagt stress en geeft honden controle. Geleidelijk aan verkleinen we de afstand tussen de honden op voorwaarde dat beide honden ontspannen blijven. Dit gebeurt in meerdere sessies zodat er niks geforceerd wordt. Parallel wandelen is bij ons geen doel op zich maar een onderdeel van een groter traject waarin rust, vertrouwen en voorspelbaarheid centraal staan.
Wat moet je weten als je dit zelf wil proberen?
Het is begrijpelijk dat je zelf aan de slag wilt. Sommige elementen van parallel wandelen kunnen ondersteunend zijn in het dagelijkse leven. Zo kan je zelf op een veilige afstand een tijdje wandelen achter een andere hond of kan je afspreken met een kennis die een stabiele hond heeft.
Checklist: zo bereid je een parallel wandeling voor
✔ Kies een breed, rustig en neutraal terrein ✔ Gebruik een goed zittend harnas + lange lijn (geen flexi) ✔ Start met grote afstand ✔ Laat je hond snuffelen en decomprimeren ✔ Loop 10–15 minuten per blok ✔ Sluit af met rust, zodat je hond kan verwerken
Maar als je de spanning ziet toenemen, afstand houden niet meer lukt of je hond blokkeert dan is het beter om te stoppen. Ook wanneer jij je niet meer veilig en op je gemak voelt tijdens een wandeling is het beter om professionele hulp in te schakelen. Dan is dat geen falen maar is dat een signaal dat je hond en jij begeleiding nodig hebben! Neem dan even contact met mij op. Parallel wandelen is geen trucje. Het is emotiewerk.
Hoe past dit binnen de wandelcoaching Fijn aan de lijn?
Parallel wandelen is één van de belangrijke pijlers: we werken samen aan emotionele veiligheid, vertrouwen en ontspanning tijdens wandelingen. We bouwen op in kleine, haalbare stappen en altijd afgestemd op wat jouw hond nodig heeft.
Je hoeft dit niet alleen te dragen. Je hond hoeft dit niet “gewoon te leren”. Met de juiste begeleiding, de juiste hond en de juiste timing kan parallel wandelen een gamechanger zijn. Niet alleen voor het gedrag van je hond maar ook voor hoe jij weer kunt ademen tijdens een wandeling.
De wandelcoaching start op vaste momenten met beperkte plaatsen zodat elke combinatie intensieve, persoonlijke begeleiding krijgt. Gedurende 1 maand gaan we elk weekend samen aan de slag in groepjes van 3. Meestal is er een reeks in het voorjaar en een in het najaar. Wil je op de hoogte blijven? Schrijf je in op de wachtlijst.
“Zet ze maar samen, dat regelen ze wel.” Het is een uitspraak die je nog vaak hoort wanneer mensen twee honden aan elkaar laten wennen. Of het nu gaat om een nieuwe hond in huis, een logeerhond of een eerste ontmoeting met de hond van vrienden: twee honden zomaar bij elkaar zetten lijkt eenvoudig maar doet in de praktijk vaak meer kwaad dan goed. Wat voor mensen een korte kennismaking is, kan voor honden een intense en stressvolle ervaring zijn met gevolgen die soms pas veel later zichtbaar worden.
Wat betekent “twee honden zomaar laten kennismaken”?
Wanneer we spreken over honden zomaar bij elkaar zetten, bedoelen we situaties waarin twee honden zonder opbouw of begeleiding met elkaar geconfronteerd worden zoals:
• twee honden zonder voorbereiding samen loslaten in huis of tuin • een eerste kennismaking forceren via een frontale ontmoeting aan een korte lijn • een ontmoeting laten plaatsvinden zonder plan of structuur
• de hond loslaten op een losloopweide en uitgaan van “even kijken hoe het loopt”
Waarom een verkeerde kennismaking zoveel stress veroorzaakt
Voor een hond is een onbekende hond geen neutrale prikkel. Integendeel want de situatie is onvoorspelbaar, er is weinig afstand of keuzevrijheid en de context (binnen, territorium, mensen erbij) verhoogt de spanning. Allemaal zaken waar men best rekening mee houdt tijdens een kennismaking.
Wanneer honden geen tijd krijgen om elkaar rustig te observeren, schakelt hun lichaam sneller over op overlevingsgedrag. Daardoor wordt communicatie grover, minder flexibel en stijgt het risico op escalatie met agressief gedrag als gevolg. Het zal niet de eerste hond zijn die een correctie krijgt omdat hij gromt of snauwt. Vaak wordt er dan gesproken over een dominante hond maar bij Dogprints leer je dat dit niet zo is. Deze hond probeert alleen maar duidelijk te maken dat hij zich niet veilig voelt.
Mogelijke gevolgen van honden zomaar samen laten kennismaken
Niet elke mislukte kennismaking eindigt in een gevecht. De meeste gevolgen zijn subtieler maar minstens zo belangrijk.
1. Langdurige spanning tussen de honden
Ook zonder agressie kunnen honden zich onveilig voelen wat leidt tot:
• elkaar vermijden • fixeren of verstijven
• plots uitvallen bij kleine triggers
2. Escalatie tot agressie
Wanneer spanning niet tijdig wordt onderbroken, kan communicatie omslaan in snauwen of bijten. Dit gebeurt vaak sneller dan mensen verwachten. Dikwijls hoor ik dan de zin “hij deed het uit het niets” maar wij hebben die subtiele signalen gewoon gemist waardoor de hond zichzelf duidelijker moest maken.
3. Negatieve associaties
De eerste ontmoeting vormt een blijvende indruk. Vooral bij pups en pubers zijn die 1ste contacten dus van groot belang. Leert een hond dat een andere hond stress betekent dan wordt elke volgende kennismaking moeilijker.
4. Problemen op lange termijn
Wat begint als “even laten kennismaken” kan uitmonden in:
Sterker nog: elkaar negeren tijdens een eerste ontmoeting is vaak een positief signaal.
Wat honden wel nodig hebben om veilig aan elkaar te wennen:
• tijd en herhaling • structuur en voorspelbaarheid
• voldoende afstand en keuzemogelijkheid
Een rustige, begeleide opbouw vergroot de kans op een succesvolle kennismaking aanzienlijk.
De rol van de mens bij een eerste kennismaking
Wanneer mensen honden zomaar bij elkaar zetten, nemen ze vaak een afwachtende houding aan. Precies op dat moment hebben honden actieve begeleiding nodig.
• situaties zo organiseren dat honden kunnen slagen
Niet door te forceren maar door veiligheid te creëren.
In de praktijk zien we veel honden die ooit “gewoon zijn samengezet” en later moeite krijgen met andere honden. Niet omdat ze agressief zijn maar omdat ze geleerd hebben dat ontmoetingen onvoorspelbaar en stressvol zijn.
Het goede nieuws? De meeste problemen bij het kennismaken van honden zijn perfect vermijdbaar met een doordachte introductie en daar kan Dogprints jullie bij helpen via gedragsbegeleiding!
Praktijkcase van Dogprints: wanneer “het ging wel oké” toch niet oké bleek
In mijn begeleiding kwam ooit een gezin met twee honden die volgens hen “eigenlijk goed samen konden”.
De honden hadden geen gevecht gehad, er was geen duidelijke agressie en toch voelde het samenleven voortdurend gespannen.
Bij de eerste kennismaking maanden eerder waren de honden meteen samen losgelaten in huis. Dat leek op dat moment prima te gaan: geen grommen, geen bijten. Wat minder zichtbaar was, waren de subtiele signalen. Eén hond vermeed contact, verstijfde regelmatig en hield de andere hond nauwlettend in de gaten. De andere hond werd steeds onrustiger en reageerde uiteindelijk fel op kleine bewegingen. Ze voelde zich niet veilig, probeerde weg te lopen en zocht steun bij het gezin.
Wat voor de mensen voelde als “ze moeten nog wennen”, bleek voor de honden een situatie waarin spanning zich langzaam had opgebouwd.
We hebben de introductie niet “opgelost”, maar opnieuw opgebouwd. Dat betekende onder andere: • lichaamstaal leren herkennen vóór spanning escaleerde • opnieuw afstand creëren door middel van parallelle wandelingen • ontmoetingen voorspelbaar maken
• momenten van rust even belangrijk maken als momenten van contact
Pas toen de honden weer keuzevrijheid kregen en niet langer gedwongen werden om samen te zijn, veranderde hun gedrag. Niet omdat ze ineens vrienden werden maar omdat de spanning plaatsmaakte voor veiligheid. Het gezin wist precies hoe ze beide honden konden begeleiden zodat iedereen zich veilig en op zijn gemak voelde.
Deze case laat zien dat een kennismaking niet alleen gaat over wat er zichtbaar misgaat maar juist over wat ongemerkt kan blijven doorsluimeren als honden te snel bij elkaar gezet worden.
Elke kennismaking tussen honden is anders. Daarom stem ik begeleiding altijd af op de individuele honden en hun context.
Tot slot: honden veilig laten kennismaken
Twee honden zomaar bij elkaar plaatsen lijkt makkelijk maar is zelden eerlijk tegenover de honden. Een kennismaking is geen test die ze moeten doorstaan maar een proces dat ze samen mogen opbouwen.
Wil je dat twee honden elkaar veilig leren kennen?
Dan is vertragen, begeleiden en observeren altijd een betere keuze dan “ze lossen het zelf wel op”.
Twijfel je over een kennismaking tussen honden of verloopt het contact niet zo goed? Professionele begeleiding kan het verschil maken tussen spanning en rust. Boek een gratis kennismakingsgesprek en laat mij jullie begeleiden in dit proces.
In januari 2016 was Loki 1,5 jaar oud en zat ze midden in haar puberteit.
Eerlijk, dit was de zwaarste tijd in ons leven.
Mijn puberende teef.
Ze leek alle commando’s die we hadden geleerd op de hondenschool te zijn vergeten. Tijdens de losloopwandelingen verdween ze uit het zicht bij het spotten van wild waardoor mijn hart op dat moment te keer ging en de gedachte door mijn hoofd spookte of ik haar wel terug zou zien. Ze werd hypernerveus, vond haar rust niet meer tijdens de nacht en viel uit naar elke hond die ze zag.
Op de hondenschool zeiden ze dat dit typisch pubergedrag was en dat ik steviger in mijn schoenen moest staan. Ik mocht niet zo met mij laten sollen want zij was dominant en nam de leiding van mij over. Ik moest dus meer op mijn strepen staan en haar straffen als ze niet gehoorzaamde.
Ik volgde hun advies want zij waren tenslotte ‘de experts’. Inwendig voelde ik een knoop in mijn maag maar wat wist ik er nu van. Elke keer als we naar de les moesten dan werd ik al zenuwachtig op voorhand want ik zou terug onder mijn voeten krijgen en ten schande gemaakt worden voor de hele groep.
Ik voelde mij onzeker en zocht raad bij jan en alleman. De wandelmaatjes van de losloopgroep zeiden dat dit normaal gedrag was en wel over zou gaan. Volgens hen hoorde dit namelijk gewoon bij de puberteit. De buurman zei dat ik haar eens een goeie tik met de gazet moest geven en dat ze dan wel zou leren gehoorzamen. Op TV zag je dat je je hond moest neerpinnen op de grond tot ze onderdanig werd. Een trainer zei dat ik haar aan de kant moest vastbinden en negeren als ze te onstuimig werd. Ik probeerde het allemaal behalve die tik met de krant (want ik wist wat dit met je deed uit eigen ervaring). Mijn partner probeerde mij gerust te stellen maar wist het zelf ook niet goed.
In mei bereikten we het hoogtepunt. Elke avond begon Loki mij te pitsen tot bloedens toe. Ik voelde mij gefaald als hondenouder en huilde meer dan dat ik nog vrolijk was. We waren geen team meer maar werden elkaars vijand. Bij Jurgen leek alles vanzelf te gaan maar hij was kordater dan ik dus het moest wel kloppen dat ik ‘te zwak en zachtaardig’ was. Had ik toen maar geweten wat ik nu wist dan hoefden Loki en ik ons nooit zo te voelen.
Wat ik toen liever had geweten!
Ik weet nu dat het pitsen een vorm van bijten is (kleine pijnlijke nipjes geven met de voorste tanden) die vaak voorkomt uit hoge opwinding, aandacht vragen, frustratie en/of verveling. Het is een manier van communiceren waarbij de hond wil zeggen “STOP” of “ik wil dat”. Het was dus een schreeuw om hulp omdat ze niet gehoord werd.
De druk en stress in de hondenschool was haar gewoon te veel. De agility moest een uitlaatklep zijn maar werd een plek van frustratie omdat ze zich in de steek gelaten voelde toen ze aan de kant werd gezet. Dit is zo nog een maand doorgegaan tot iemand me zei dat ze misschien hooggevoelig was en dat ik te veel met haar deed. Ik had een werkhond dus ik moest wel bezig zijn met haar maar niemand had mij verteld dat rust ook belangrijk was.
Toen ben ik mij gaan verdiepen in het wezen hond. Ik deed kennis op over hun basisbehoeften, de emoties van honden en ik leerde de hondentaal beter begrijpen. Nu 10 jaar later is onze band ongelofelijk sterk. Zij begrijpt mij zonder dat ik woorden moet gebruiken en ik begrijp haar zonder dat ze moet roepen. Nu leven we al enkele jaren gelukkig samen in harmonie. Dat is de reden waarom ik onder andere ook gestart ben met Dogprints.
Ik weet dus hoe het voelt om te denken dat je faalt als hondenmoeder wanneer je hond weer eens die 'typische' puber uithangt. Ben je het beu om continu te moeten horen dat je het verkeerd doet en dat je te zwak ben? Wil je je puber liever leren begrijpen in plaats van dat je hem continu moet straffen of corrigeren? Bekijk dan even mijn puberbegeleiding.
Zit je met twijfels of vragen over het gedrag van je volwassen hond? Aarzel dan zeker niet om even contact met mij op te nemen voor een vrijblijvend gesprek!
Vijf jaar ondernemerschap heeft mij veel geleerd over het runnen van een bedrijf, maar ook over het opvoeden van mijn hond. Want geloof het of niet: de uitdagingen, successen en valkuilen lijken verrassend veel op elkaar. In deze blog deel ik mijn vijf grootste lessen – en hoe ze je helpen om een betere hondenverzorger te worden.
1. Je moet het zelf doen, maar niet alleen.
Als ondernemer ben je verantwoordelijk voor je eigen succes. Je moet zelf de beslissingen nemen, maar zonder een netwerk van collega’s, mentoren en vrienden wordt het eenzaam. Bij honden opvoeden is het net zo: jij bent degene die de dagelijkse keuzes maakt voor je hond, maar je hoeft het niet alleen te doen. Zoek steun bij een goede hondenschool, een gedragsdeskundige of andere hondenverzorgers. Samen leer je sneller, voorkom je blinde vlekken en kun je ervaringen delen. Wens je een klankbord of heb je graag dat ik even met je meehelp? Neem even contact met mij op en ik geef je mijn luisterend oor of gericht advies. Net als in het ondernemerschap is het belangrijk om hulp te durven vragen en samen te groeien. Je moet zelf de knopen doorhakken, maar zonder een netwerk wordt het zwaar.
Voorbeeld ondernemen: Je start een nieuw project en loopt vast op een technisch probleem. Door een collega-ondernemer te bellen, vind je samen een oplossing waar je zelf nooit aan had gedacht.
Voorbeeld hond: Je hond blijft trekken aan de lijn, ondanks al je pogingen. Door advies te vragen aan een welzijnsgerichte hondengedragscoach ontdek je een nieuwe aanpak die wél werkt. Je leert je hond hoe het wel moet i.p.v. hem continu te moeten straffen. Of je sluit je aan bij een wandelgroepje, zodat je ervaringen kunt delen en elkaar kunt motiveren op moeilijke dagen. Hiervoor is mijn traject fijn aan de lijn perfect geschikt!
2. Stevig in je schoenen staan.
Ondernemen vraagt om doorzettingsvermogen. Je krijgt te maken met tegenslagen, kritiek en onzekerheid. Hetzelfde geldt voor het opvoeden van je hond. Soms lijkt het alsof je hond je uitdaagt, of dat anderen het beter weten. Juist dan is het belangrijk om te blijven staan voor je keuzes, te vertrouwen op je gevoel en je kennis. Je hond voelt jouw onzekerheid feilloos aan. Door stevig in je schoenen te staan, geef je je hond duidelijkheid en rust – net zoals je medewerkers of klanten dat van jou verwachten. Het vraagt om doorzettingsvermogen en het vermogen om bij te sturen als het tegenzit.
Voorbeeld ondernemen: Je krijgt kritiek op je product of dienst. In plaats van direct alles om te gooien, luister je, leer je en blijf je trouw aan je visie.
Voorbeeld hond: Je hond valt uit naar elke fietser. Omstanders geven ongevraagd advies (“Gebruik een gentle leader!”), maar jij blijft bij je positieve trainingsmethode omdat je weet dat dit op lange termijn het beste werkt. Je hond voelt jouw rust en duidelijkheid, en dat geeft vertrouwen.
3. Marketing & sales is leuk!
Veel ondernemers zien marketing en sales als een noodzakelijk kwaad, maar het kan juist heel leuk zijn om je passie te delen en anderen te overtuigen van jouw product. Bij honden opvoeden draait het ook om communicatie: hoe maak je duidelijk wat je van je hond verwacht? Hoe zorg je dat je hond enthousiast wordt om samen te werken? Door positief te trainen, te belonen en samen plezier te maken, wordt opvoeden een feestje. Net als bij marketing: hoe meer plezier je erin hebt, hoe beter het resultaat. Marketing is niet alleen verkopen, maar vooral je enthousiasme delen.
Voorbeeld ondernemen: Je organiseert een open dag en vertelt vol passie over je bedrijf. Je merkt dat mensen daardoor sneller klant worden, omdat ze jouw energie voelen.
Voorbeeld hond: Je wilt dat je hond netjes naast je loopt. Door van het oefenen een spelletje te maken, met veel beloningen en vrolijke stem, wordt het voor jullie allebei leuk. Je hond leert sneller en jij geniet meer van het proces.
4. Investeren in jezelf is de beste keuze ooit.
Als ondernemer leer je dat investeren in jezelf – opleidingen, coaching, reflectie – altijd loont. Bij honden opvoeden geldt hetzelfde: blijf leren over hondengedrag, volg workshops, lees boeken en durf te reflecteren op je eigen aanpak. Je hond verdient een verzorger die blijft groeien. Door te investeren in jezelf, geef je je hond het beste van jou – en dat betaalt zich dubbel en dwars terug in jullie relatie. Blijven leren is essentieel, zowel als ondernemer als hondenverzorger.
Voorbeeld ondernemen: Je volgt een cursus time management en merkt dat je daarna veel efficiënter werkt, waardoor je meer tijd overhoudt voor je gezin.
Voorbeeld hond: Je volgt een webinar over hondentaal en ontdekt waarom je hond bepaald gedrag vertoont. Je leert bij over de basisbehoeften van je hond en leert zo waarom hij bepaald ongewenst gedrag vertoont. Door deze kennis kun je beter inspelen op zijn behoeften en voorkom je misverstanden. Of je volgt samen een workshop speuren, waardoor jullie band nog sterker wordt.
5. Je bent je eigen CEO.
Ondernemer zijn betekent dat jij aan het roer staat. Jij bepaalt de koers, de strategie en de sfeer binnen je bedrijf. Als hondenverzorger ben jij de CEO van het gezin: jij zorgt voor structuur, veiligheid en duidelijke regels. Maar een goede CEO luistert ook naar zijn team – in dit geval je hond. Kijk naar zijn behoeften, leer zijn taal en pas je aanpak aan waar nodig. Zo bouw je samen aan een harmonieuze relatie, waarin iedereen tot zijn recht komt. Jij bepaalt de koers, maar een goede leider luistert ook!
Voorbeeld ondernemen: Je stelt duidelijke doelen voor je bedrijf, maar je staat open voor feedback van je team en past je plannen aan als dat nodig is.
Voorbeeld hond: Je stelt grenzen (bijvoorbeeld: niet op de bank), maar je kijkt ook naar wat je hond nodig heeft. Misschien blijkt dat je hond de bank opzoekt omdat hij zich daar veilig voelt. Door samen een alternatief te zoeken (een fijn hondenbed), laat je zien dat je leiding geeft én luistert.
Conclusie:
Of je nu een bedrijf runt of een hond opvoedt, het draait altijd om balans tussen leiding nemen en openstaan voor groei. Door samen te leren, stevig te staan, met plezier te communiceren, te investeren in jezelf en bewust te leiden, maak je van elke uitdaging een kans – voor jezelf én je hond. Zowel het runnen van een bedrijf als het opvoeden van een hond is een marathon en geen sprint. Het vraagt toewijding, geduld en het vermogen om te leren van fouten om uiteindelijk een succesvolle, loyale “partner” te zijn.
Durf jij te groeien als ondernemer én als hondenverzorger? Deel jouw ervaringen of stel je vragen – samen leren we het meest! Wil je meer inspiratie, tips en herkenbare verhalen? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief of volg Dogprints op volgende social mediakanalen: Youtube, Facebook en Instagram. Samen maken we van elke uitdaging een avontuur!
Verlatingsangst is een algemene term die gebruikt wordt voor alle probleemgedragingen van de hond die gerelateerd zijn aan het alleen blijven. Dit kan gaan van uren blaffen en janken tot sloopgedrag of onzindelijkheid in huis. Het is een zeer complex probleem, niet enkel voor de hond maar ook voor het gezin. Laat ons in dit blog dus even dieper ingaan op de verschillende vormen van verlatingsgerelateerde gedragsproblematiek en hoe je hier het beste mee omgaat.
Wat is verlatingsangst?
Als je goed leest dan kan je veel uit het woord zelf halen. Kort omschreven is het de angst om verlaten te worden. Honden zijn sociale dieren dus dit is een angst die bij hen heel diep kan zitten. Vooral rassen die erg gericht zijn op het gezin kunnen hier vaak last van hebben.
Er zijn verschillende vormen en gradaties van verlatingsangst en daarom ga je de experts vaker horen spreken over verlatingsgerelateerde gedragsproblematiek maar in de volksmond spreekt men gewoon over verlatingsangst. De ernst en de vorm spelen een grote rol bij de aanpak en het ondersteunen van de hond.
Het is een ernstige angststoornis die men niet mag onderschatten. Het heeft dan ook een grote impact op zowel het leven van de hond maar zeker ook van het gezin. Je kan je hond namelijk niet meer met een gerust hart achterlaten.
Laat je hond niet meer alleen!
Het klinkt zo simpel maar in de praktijk is dat helaas niet zo en daar wringt meestal het schoentje. We zijn te snel van start gegaan met het alleen laten van de hond en nu zitten we terug in onze normale routine. Het is misschien begonnen met kleine stress-signalen die je gemist hebt tijdens het leren alleen blijven. Je hond vertoonde hyper gedrag bij jullie vertrek en was heel enthousiast als hij jullie terug zag. Voor velen lijkt dit normaal gedrag maar soms kan dit al een signaal zijn dat hij het toch wat moeilijk heeft om achtergelaten te worden.
Je hond ervaart intense angst wanneer hij alleen wordt gelaten en dit kan zich op verschillende manieren gaan uiten. Vaak beginnen mensen maar in actie te schieten als ze er zelf last van ondervinden. Denk maar aan buren die komen klagen omdat je hond uren aan een stuk zit te blaffen of telkens als je thuiskomt mag je overal plasjes opkuisen of is er aan je deuren gekrabd.
Wil je aan de slag gaan met de verlatingsangst van je hond dan mag hij dus niet meer worden blootgesteld aan die angst! We gaan de hond stap voor stap terug laten wennen aan het alleen zijn. Dit gebeurt niet op het tempo dat jij zou willen maar wel op het tempo dat hij aankan en waarbij hij zich veilig voelt.
Dit is een tijdelijke maatregel terwijl jullie gaan trainen om je hond terug rustig en veilig alleen te kunnen laten. Enkel op die trainingsmomenten mag hij dan alleen gelaten worden of gedurende de tijd dat hij reeds alleen kan blijven. Voor de andere momenten moet je dus een oplossing vinden! Voor mensen die van thuis uit werken is dit meestal niet echt een probleem maar voor mensen die buiten huis gaan werken ligt dit een pak moeilijker. Kan je geen beroep doen op familie, vrienden of kennissen dan moet je gebruik maken van een oppasdienst. Het is belangrijk dat de oppasser begrijpt wat de verlatingsangst van je hond inhoudt en ook weet hoe je hond te ondersteunen. Daarom kan een beroep doen op mijn diensten als hondenoppas aan huis.
De verlatingsangst oplossen van je hond vraagt geduld en vooral tijd. Ik heb het dan meestal niet over weken maar eerder over maanden. Je hond bepaalt namelijk het tempo en forceren heeft totaal geen zin! Ga je toch sneller dan je hond aankan dan is er een groot risico op een serieuze terugval en ben je nog verder van huis (of in dit geval meer gebonden aan huis).
Oorzaken van verlatingsangst.
Als een hond kampt met verlatingsangst dan wordt er al heel snel gezegd dat de hond overgehecht is en dat hij wat zelfstandiger moet leren zijn. Helaas is het niet zo simpel als dat. Natuurlijk speelt de hechtingsstijl van je hond een belangrijke rol maar het is vaak meer dan enkel dat. De exacte oorzaak van de verlatingsangst achterhalen en dan ook veel moeilijker dan men denkt. Iedere hond is een individu en elke situatie is anders dus er is vooral maatwerk nodig.
Verlatingsangst bij puppies heeft vaak te maken met het feit dat je te snel bent gegaan of het niet goed hebt opgebouwd. Het alleen leren blijven is dus vanaf het begin niet goed aangepakt en begeleid geweest. Een veelgemaakte fout is dat je je pup overal mee naartoe neemt om hem te socialiseren. Hierbij wordt er vaak vergeten dat je pup ook moet leren om alleen thuis te zijn. Je gaat je pup op de leeftijd van 8 weken natuurlijk nog niet voor meerdere uren na elkaar alleen laten maar met een pup van 12 weken kan je dit wel geleidelijk aan opbouwen. Het begint al met gewoon even in een andere ruimte te vertoeven en dat kan je pup van 10 weken wel al aan. Merk je op dat je pup het moeilijk heeft en begint te janken wanneer jij bv. boven de was aan het opplooien bent? Ga hiermee dan aan de slag en wacht niet tot het een echt probleem wordt voor jou of de buren.
Verlatingsangst bij oudere honden kan uiteraard ook voorkomen. Het kan zijn dat hij jaren alleen kon blijven en het plots niet meer kan. Misschien heb je hem geadopteerd en heeft hij nooit geleerd om alleen te zijn of heeft hij nooit de juiste begeleiding gehad en is hij gewoon aan zijn lot overgelaten. Soms zit die angst reeds zo diep dat het moeilijker is om die om te buigen, maar het is niet onmogelijk! Het vergt alleen vaak meer tijd, geduld en aandacht. Bij oudere honden is verlatingsangst vaak ook niet het enigste probleem, men moet dus zeker kijken naar het volledige plaatje. Hoe zit het met zijn basisbehoeften? Je zult namelijk moeten werken aan jullie band maar ook aan zijn zelfstandigheid en zelfvertrouwen, naast het leren alleen blijven uiteraard.
Trauma of een ingrijpende verandering kan ook een oorzaak zijn van de verlatingsangst van je hond. Denk hierbij aan honden die schrikken van een geluid en hierdoor niet meer durven alleen zijn. Na een verhuis kunnen sommige honden ook last krijgen van verlatingsangst omdat ze zich in een vreemde omgeving bevinden. Leer in mijn ander blog bij over verhuizen met je hond zonder stress.
Elke hond die zich eenzaam, gefrustreerd, angstig of paniekerig voelt wanneer hij alleen wordt gelaten, kan verlatingsgerelateerde problemen ontwikkelen tijdens jouw afwezigheid.
Aan de slag met het leren alleen blijven.
Vooraleer je het huis opnieuw kan verlaten zijn er dus een aantal zaken die je moet regelen. Het begint met het voorzien van een veilige plek voor je hond. Vaak denkt men dan onmiddellijk aan een bench als oplossing. Zeker bij honden die onzindelijk zijn of sloopgedrag vertonen. Je hebt voorstanders van de bench en je het tegenstanders van de bench. Ik kan je alvast vertellen dat de bench niet de ideale oplossing is voor het ongewenste gedrag van je hond! Je hond hier zomaar in opsluiten zorgt ervoor dat je huis proper en ongeschonden blijft maar zijn angst blijft ook wel aanwezig. Bench of geen bench… dat is de vraag.
Als tweede stap denkt men vaak aan het leren omgaan met vertrekrituelen. Hoe vaak heb jij gelezen of gehoord dat je maar verschillende keren per dag je jas moet aan en af doen of je sleutels moet oppakken en dat je hond er wel aan zal leren wennen? Ik zal je een geheim verklappen, dit werkt niet! Hoe kan je je hond hieraan leren wennen als je de kleinste stress-signalen niet herkent? Hondentaal is geen mensentaal dus verdiep je eerst hierin vooraleer je begint te trainen.
Als derde stap ga je dan aan de slag met het leren alleen blijven. Veel mensen googelen dan achter standaard trainingsschema of laten nu tegenwoordig eentje opstellen via chatgpt. Ik ga je een tweede geheim verklappen: standaarschema’s werken niet! Zoals in het begin van dit blog geschreven is elke hond een individu en elke situatie anders. Je zult dus veel meer moeten doen dan gewoon een simpel schema volgen en de tijd gaan opbouwen van minuten tot uren.
Schakel de juiste begeleiding in.
Veel trainers of gedragsspecialisten zeggen dat ze ook helpen met verlatingsangst. Besef dat verlatingsangst een ingewikkeld probleem is die je niet zomaar in 1,2,3 kan verhelpen. Je zal niet de 1ste zijn die met een trainingsplannetje of het advies om een bench te kopen naar huis wordt gestuurd. Ja, ik ben ook een hondengedragscoach maar ik specialiseer mij in gevoelige honden. Verlatingsangst laat ik dus over aan mijn collega’s, de verlatingsangstspecialisten. Zoals je ondertussen hopelijk doorhebt is het specialisten werk met veel risico’s op een terugval als je het niet op de juiste manier aanpakt! Probeer dus niet zelf van alles uit maar zoek hulp. Wil je met de juiste persoon aan de slag gaan? Bekijk dan dat ze gecertificeerd zijn als SA (Separation Anxiety) pro trainer. Weet je niet bij wie je hiervoor terecht moet zijn? Stuur mij een berichtje en ik verwijs jullie met heel veel plezier door!
De schoolperiode is opnieuw begonnen en de ‘relaxte’ zomerdagen zijn bijna voorbij. Ook al heb ik zelf geen kinderen, toch merk ik de gekte op in het straatbeeld. Kinderen zijn blij om hun schoolvrienden terug te zien of hun naschoolse activiteiten terug op te starten. Ouders zijn al volop bezig met de planning om dit alles te handhaven. Het vakantieritme maakt plaats voor de dagelijkse routines. Met andere woorden, het aanpassen aan de nieuwe routines en structuur zal een impact hebben op elk lid van het gezin. Het doel van dit blog is om jullie enkele eenvoudige tips te geven wat de overgang van de zomervakantie naar de schoolperiode eenvoudiger zal maken.
Voorspelbaarheid is belangrijk, ook voor je hond!
Veel mensen zijn gewoontedieren maar wist je dat honden dit ook zijn? Beide voelen we ons goed in een omgeving met routine en regelmaat omdat dit zorgt voor veiligheid en stabiliteit. Vaste routines voor het eten, wandelen, spelen en rusten helpen om de stress te verminderen en zo de emotionele balans te behouden. Voorspelbaarheid vermindert namelijk onzekerheid bij je hond. Hoe voorspelbaarder zijn leven, hoe meer hij weet wat hij kan verwachten en wat er van hem verwacht wordt. Vooral voor gevoelige honden is die voorspelbaarheid zéér belangrijk want het zorgt namelijk voor gemoedsrust! Doordat je hond weet wat hij kan verwachten, kan hij beter omgaan met de prikkels uit zijn omgeving.
Veel van die dagelijkse routines zijn in de zomerperiode veranderd zelfs soms zonder dat we er écht bij stil hebben gestaan. In de ochtend bleven we langer in bed liggen en in de avond gingen we later eten of bleven we langer op. Er was meer geroezemoes in en rond het huis van vrienden die over de vloer kwamen of we maakten met het ganse gezin een leuke daguitstap.
Net zoals de kinderen hulp nodig zullen hebben om zich aan te passen aan de nieuwe routines, zullen onze honden dat ook nodig hebben. Kinderen kunnen nog uitleggen dat ze een lastige dag hebben maar de manier waarop honden dit communiceren is voor ons niet altijd even duidelijk.
Ook al zijn dit hele normale gedragingen die meestal maar tijdelijk zijn, toch willen we proactief te werk gaan om onze honden te helpen. Net zoals de kinderen hebben zij ook tijd nodig om te acclimatiseren aan de nieuwe routines.
Routine en structuur als houvast.
Zoals je ondertussen weet is voorspelbaarheid dus heel belangrijk, vooral voor gevoelige honden. Een vaste routine zorgt voor structuur in het leven van je hond en dat zorgt op zijn beurt terug voor een gevoel van houvast en veiligheid. Voorspelbaarheid zorgt dus voor rust. Plotse veranderingen kunnen stress veroorzaken bij deze honden en die stress zorgt dan weer voor onrust of ongewenst gedrag. Het zal niet de eerste hond zijn die begint te blaffen of rijgedrag vertoont als de kinderen uitgelaten terug thuiskomen van school. In alle chaos op dat moment heb je zeker geen nood aan een hond die nog eens ‘lastig’ doet. Een consistente dagelijkse routine zorgt er dus voor dat iedereen zich veilig en op zijn gemak kan voelen. Introduceer dus specifieke commando’s of signalen die aangeven wat er gaat gebeuren en wat je verwacht van je hond. Het creëren van die routines en structuur is niet altijd even gemakkelijk en soms heb je daar wat hulp bij nodig.
Hieronder geef ik jullie een stappenplan hoe je hiermee kan beginnen.
- Maak een schema van de momenten die nu onaangenaam verlopen en bedenk welk gedrag je wel wil zien. Zorg dat dit schema later ergens zichtbaar hangt als herinnering.
- Kies een startpunt en begin klein. Een nieuwe routine heeft tijd nodig om een gewoonte te worden. Te veel ineens veranderen zorgt enkel voor meer stress.
- Koppel het aan bestaande gewoonten. De nieuwe gewoonte ga je koppelen aan iets wat je al dagelijks doet. Wanneer je thuis komt, ga je bv. eerst met de hond gaan wandelen.
- Wees consistent! Zoals gezegd zal het even duren vooraleer de nieuwe routine een gewoonte wordt. Maak duidelijke afspraken en herinner elkaar er aan. Wees open en eerlijk, iedereen kan eens iets vergeten. Probeer elkaar dus te helpen in plaats van te bekritiseren.
- Plan en organiseer. Zorg ervoor dat de routine logisch en haalbaar is. Delegeer taken als jullie met meerdere zijn. Zo kan je bv. de regel opstellen dat de eerste die thuiskomt met de hond gaat wandelen.
- Wees geduldig en flexibel. Soms zal er eens iets vergeten worden of verloopt het niet zoals je wenst. Verwacht niet dat het direct lukt en wees bereid om de routine te herzien en aan te passen indien nodig.
- Belonen is belangrijk. Niet enkel je hond geniet van een beloning als hij het goed heeft gedaan. Een beloning kan voor ons ook een motivatie zijn om het vol te houden. Zeker bij kinderen werkt dit ook. Naast het opstellen van duidelijke regels en structuur zorg je dus ook voor beloningen.
Structuur in het leven van je hond breng je aan door het invoeren van regels, begrenzing en een dagschema. Honden hebben duidelijkheid nodig om te weten wat er van hen verwacht wordt. Anders zoeken ze het zelf wel uit en die uitkomst is niet altijd wat wij wensen/verwachten. Als jij aangeeft wat je verwacht en consequent bent in de uitvoering dan zal je hond leren welk gedrag gewenst is op dat moment. Zorg dat je zelf kalm en rustig bent. Ben je niet zeker van wat je aan het doen bent dan zal je hond die onzekerheid oppikken. Hoe kan hij dan op je vertrouwen als jij geen zelfvertrouwen hebt?
Eerst geven dan nemen.
Je moet eerst voldoen in de basisbehoeften van je hond, en hem dus geven wat hij nodig heeft, voordat je dingen kan verwachten van hem. Je kan van een hond die 8u alleen thuis heeft gezeten niet verwachten dat hij nog 2u rustig zal zijn als jij thuis bent. Er zijn natuurlijk altijd wel uitzonderingen maar je begrijpt wel wat ik bedoel. Sommige honden hebben meer energie dan anderen en dan zal je er eerst voor moeten zorgen dat hij zijn overtollige energie kwijt kan, zowel lichamelijk als mentaal.
Als je hond niet op jou kan vertrouwen dat jij zorgt voor zijn veiligheid dan kan je niet rustig samen gaan wandelen of een terrasje doen. Werk dus eerst aan die vertrouwensband. Geef je hond positieve aandacht en beloon hem voor het gewenste gedrag. Leer hem wat je van hem verwacht in plaats van hem te straffen voor het ongewenste gedrag want dit is niet goed voor jullie band! Door training te gebruiken om gewenst gedrag te bekrachtigen, je hond te ondersteunen in spannende situaties en een duidelijke routine te bieden, creëer je stabiliteit enverminder je angst.
Het belangrijkste wat een hond nodig heeft (naast fysieke verzorging) is aandacht. Als je niet gezien wordt dan doe je er niet toe. Je hond hoort er ook bij en mag zich ook gezien voelen. Door je hond voldoende aandacht te geven op de goede momenten, zal hij minder aandacht ‘zoeken’ op voor ons vervelende manieren. Zie je bv. een checkin tijdens de wandeling? Je hond maakt dus even snel oogcontact. Beantwoord deze blik dan want dit is een teken van aandacht en betrokkenheid. Deze vorm van contact zorgt voor een sterkere band. Maak de wandelingen leuker door je hond te laten snuffelen, een spelletje te spelen en interactie te belonen. Hierdoor zal je hond zich meer betrokken voelen en zelfredzamer zijn. Ken je de uitspraak “dat wat aandacht krijgt, groeit”? Leg dus ook je focus op wat goed gaat en beloon hiervoor in plaats van je hond te berispen of straffen voor wat hij (volgens jou) verkeerd doet.
Ik hoor het je nu al denken.
Ja ik weet het, nu denk je waarschijnlijk bij jezelf: “het leven is toch niet rechtlijnig, je kan toch niet altijd alles plannen volgens een bepaalde structuur en routines?” Dat klopt en toch is het belangrijk om dit zoveel als mogelijk te doen, zeker voor gevoelige honden. Het vergt wat extra inzet van sommigen onder ons maar het kan zo’n groot verschil maken voor je hond. Niet elke structuur hoeft strak te zijn, maar enkele vaste gewoontes maken een groot verschil. Uiteindelijk zal je er zelf ook alleen maar de voordelen uit halen want chaos zorgt enkel voor meer chaos. Een verstoord ritme zorgt voor veranderingen in het gedrag van je hond. Onrust, slopen, onzindelijkheid, overmatig blaffen en rijgedrag zijn klassieke voorbeelden dat je hond zijn houvast kwijt is. Zulke situaties doen zich vaker voor na een vakantie, tijdens het verlof of bij veranderingen in de gezinssituatie. Een tijdelijke verandering hoeft niet direct voor problemen te zorgen. Blijf je houden aan bepaalde basisroutines (zoals vaste eetmomenten en rustige wandelingen op bekende plekken) en behoudt zo deels de structuur van je hond. Keert het normale ritme terug dan moet je die routines opnieuw opbouwen. Begin rustig aan met de belangrijkste momenten en laat je hond wennen aan de voorspelbaarheid van zijn dag.
Voorspelbaarheid in het leven van je hond is dus belangrijk en dat creëer je door vaste routines en structuur. Het zorgt ervoor dat je hond niet constant alert moet zijn en zich gestrest moet voelen. Je kan die voorspelbaarheid vergroten door dingen duidelijk aan te kondigen en consequent en dus voorspelbaar te zijn in zowel je handelen als je communicatie. Heb je hulp nodig om nieuwe routines te creëren of een structuur aan te brengen in jullie leven? Wil je weten of jullie op de goede weg zijn of welke aanpassingen jullie nog kunnen doen om het leven gemakkelijker te maken? Neem dan even vrijblijvend contact met mij op. Een adviesgesprek kan jullie reeds verder op weg helpen en soms is er meer begeleiding nodig.